“อณูชีวิตหนึ่งในจักรวาลอันไพศาล” เล่าถึงอะไร?
หากคุณกำลังมองหานิยายที่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศเข้มข้นและชวนสงสัยตั้งแต่หน้าแรก ปริศนานักล่า คือเรื่องที่อ่านแล้ววางไม่ลง โดยเฉพาะใน ภาคที่ 1 บทที่ 1 ที่ทำหน้าที่เหมือน “ประตูบานแรก” พาผู้อ่านเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยความลับ ความเจ็บปวด และเงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบงัน บทนี้เล่าเรื่องผ่านมุมมองของตัวเอกชื่อ “ปราณ” เด็กชายที่เติบโตมากับพ่อเพียงลำพัง และตั้งแต่จำความได้ เขาก็ไม่เคยรู้ความจริงเกี่ยวกับแม่ของตัวเองเลย
แม่ของปราณอยู่ที่ไหน?
ตลอดทั้งบท ปราณเล่าว่าเขาเริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับแม่ตั้งแต่ยังเล็ก เพราะเด็กคนอื่นมีแม่ให้เรียกหา แต่เขากลับมีเพียงพ่อที่คอยดูแลทุกอย่าง พ่อของปราณพยายามตอบคำถามนั้นด้วย “เรื่องเล่า” ที่ฟังดูอบอุ่นและสวยงาม เขาบอกว่า แม่ของปราณอยู่บนสวรรค์ อยู่ในก้อนเมฆ และคอยมองลงมาหาลูกเสมอ คำตอบนี้ทำให้เด็กอย่างปราณรู้สึกมีความหวัง และทำให้เขาเชื่อว่าแม่ไม่ได้หายไปไหน เพียงแค่ไปอยู่ไกลเท่านั้น แต่ในขณะเดียวกัน ผู้อ่านจะเริ่มสัมผัสได้ว่า…“ความจริง” น่าจะไม่ใช่แบบนั้น เพราะพ่อยิ่งเล่ามากเท่าไร เรื่องราวยิ่งเหมือนถูกสร้างขึ้นเพื่อปกปิดบางอย่าง
บรรยากาศในบท: ความอบอุ่นที่ซ่อนความเศร้า
แม้เนื้อหาเต็มไปด้วยคำถามเรื่องแม่ แต่บทที่ 1 ไม่ได้เล่าแบบดราม่าตรง ๆ กลับเล่าผ่านความทรงจำวัยเด็กที่ละเอียดและสวยงาม เช่นภาพของบ้านริมคลอง สระบัว ฤดูฝน ฤดูหนาว และการใช้ชีวิตเรียบง่ายกับพ่อพ่อของปราณเป็นคนมองโลกในแง่ดีสุดขีด เขาเป็นคนใจดี เมตตา และพยายามสอนให้ลูกเห็นความงดงามของโลก แม้โลกจะเต็มไปด้วยความโหดร้ายก็ตาม แต่ความอบอุ่นนี้เอง กลับยิ่งทำให้บทนี้ “เศร้า” มากขึ้น เพราะมันเหมือนเป็นความสุขชั่วคราว ก่อนพายุใหญ่จะมาเยือน
จุดที่ทำให้บทนี้น่าติดตาม: ความจริงที่กำลังจะเปิดเผย
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในบทที่ 1 คือการที่ผู้เล่าเรื่อง (ปราณ) ซึ่งโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว พูดกับผู้อ่านอย่างชัดเจนว่า
เรื่องแม่คือ “ความลับ” ที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่เขาเกิด
และมันคือแก่นของเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ
นี่คือประโยคที่ทำให้ผู้อ่านรู้ทันทีว่านิยายเรื่องนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องชีวิตครอบครัวธรรมดาแต่เป็นนิยายที่กำลังจะพาเราไปสู่ปมใหญ่บางอย่างที่ซ่อนอยู่หลัง “คำโกหกสีขาว” ของผู้เป็นพ่อ
แม่ของปราณหายไปไหน
และอะไรคือ “ความจริง” ที่พ่อไม่ยอมพูด ติดตามอ่านได้ใน.. ปริศนานักล่า ผลงานเล่มใหม่ล่าสุดของ อัญชัน
