ด้านมืดของกระแสน้ำ: ความทรงจำที่ไม่ยอมจมหาย ในปริศนานักล่า (ภาคที่ 1 บทที่ 2)
บทที่ 2 ของหนังสือ “ปริศนานักล่า” ภาค 1 มีชื่อว่า “ด้านมืดของกระแสน้ำ” เป็นบทที่พาผู้อ่านย้อนกลับไปยังวัยเด็กของ “ปราณ” ตัวละครผู้เล่าเรื่อง เพื่อเปิดเผย “บรรยากาศชีวิต” ที่ทั้งงดงามและน่าหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน
ในตอนต้นบท ผู้เล่าเล่าว่า พ่อคือคนที่เลี้ยงเขาเพียงลำพัง และเป็นคนที่ทำให้เขาเรียนรู้ความรัก ความเมตตา และการมองโลกอย่างอ่อนโยน แม้ชีวิตจะไม่ได้สมบูรณ์แบบก็ตาม
 
ชีวิตริมคลอง: ความสงบที่ซ่อนความน่ากลัว
บทนี้เล่าถึงบ้านในอดีตของปราณ ซึ่งเป็นบังกะโลไม้ริมคลองในกรุงเทพฯ-ธนบุรี สมัยที่คลองยังเป็นเส้นทางหลักในการเดินทาง ผู้เขียนบรรยายภาพวิถีชีวิตริมน้ำไว้อย่างละเอียด ทั้งการใช้น้ำฝน การตักน้ำจากคลอง และธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ 
แต่ความงดงามนั้นไม่ได้มีแค่ด้านสว่าง เพราะ “แม่น้ำและลำคลองก็มีด้านมืด” ซึ่งนำไปสู่เหตุการณ์สำคัญที่กลายเป็น “ปมหลอน” ในวัยเด็กของเขา 
 
เหตุการณ์ศพเด็กและตำนานผี
ปราณเล่าว่าในวัย 4 ขวบ เขาได้เห็นเหตุการณ์สยอง เมื่อชาวบ้านช่วยกันนำ ศพเด็กที่ลอยมาติดใต้สะพาน ขึ้นมาจากคลอง เป็นภาพที่รุนแรงและฝังใจอย่างยิ่ง เหตุการณ์นี้โยงกับความเชื่อของชาวบ้านเกี่ยวกับ “ผีผู้หญิงคลุมผ้าขาว” ที่ออกมาหลอกหลอนและ “ตามล่า” เด็กในยามค่ำคืน ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้บรรยากาศของเรื่องเริ่มกลายเป็นแนวลึกลับ-สยองขวัญ
 
ฝันหรือเรื่องจริง? ผู้หญิงปากเป็นรู
ความน่ากลัวเพิ่มขึ้นอีก เมื่อปราณเล่าว่าในคืนหนึ่ง เขาเห็นเงาผู้หญิงคลุมผ้าขาวเดินอยู่บนระเบียง และได้ยินเสียงเรียกชื่อเขา พร้อมคำพูดว่า “ปราณ ถึงตามึงแล้ว…”
เป็นฉากที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกเย็นวาบ เพราะมันเหมือนคำประกาศว่าเขากำลังถูก “บางสิ่ง” จับตามองพ่อพยายามปลอบว่าเป็นแค่ฝัน แต่พ่อเองก็ออกไปตะโกนไล่สิ่งลึกลับนั้น แสดงให้เห็นว่าพ่อก็อาจ “รู้” อะไรบางอย่างอยู่เช่นกัน
 
ความจริงที่เศร้ากว่าเรื่องผี: การตายของ “พิม”
บทนี้ยังเล่าเรื่องของ “พิม” เพื่อนเด็กที่หายตัวไป และต่อมากลายเป็นศพที่ลอยมาติดสะพานบ้านปราณ โดยก่อนหายไป พิมบอกว่ามี “ผู้หญิง” ชวนให้ไปเล่นที่ริมคลองพร้อมของเล่นตุ๊กตา
สิ่งนี้ทำให้ผู้อ่านเริ่มสงสัยว่า “ผี” ในเรื่องอาจไม่ใช่แค่ความเชื่อ แต่เป็นเงื่อนงำสำคัญของปริศนาทั้งหมด
 
ความลับช็อก: ปราณเคยถูกฝังทั้งเป็น
ช่วงท้ายบทเป็นหนึ่งในตอนที่สะเทือนใจที่สุด เมื่อพ่อเล่าว่า ตอนปราณเกิดใหม่ ๆ เขาถูกหมอตำแยบอกว่า “ตายแล้ว” และถูกนำไปใส่หม้อดินฝังใต้ต้นมะขามตามความเชื่อโบราณ แต่ปราณกลับร้องและดิ้นอยู่ในหม้อ พ่อจึงรีบขุดขึ้นมาและช่วยชีวิตไว้ทัน 
ตรงนี้ทำให้ชื่อ “ปราณ” มีความหมายลึกขึ้น เพราะพ่อบอกว่าชื่อนี้แปลว่า “ลมหายใจแห่งชีวิต”
 
บทสรุปภาค 2
ภาค 1 บทที่ 2 เป็นบทที่ผสมความรู้สึก 3 อย่างเข้าด้วยกันอย่างเข้มข้น:
* ความอบอุ่นของความรักจากพ่อ
* ความงดงามของชีวิตริมคลอง
* ความสยองและปริศนาจากความตาย ความเชื่อ และเงาลึกลับ
 และหากนี่เป็นเพียงบทปูทางของชะตากรรม คำตอบทั้งหมดว่าทำไมความตายและสิ่งลี้ลับจึงเลือก “ปราณ” ตั้งแต่วันเกิด กำลังรอคุณอยู่ใน นวนิยาย ปริศนานักล่า โดย อัญชัน