เพลงบรรเลง | เพลงมีเสียงร้อง
ถนนนัก (ขอ) เขียน : วรรณกรรมแฟนตาซี
 
บ่อเกิดรัก(ภาค๑) ตอนที่ ๒ สถานีปลายทาง
ชื่อผู้โพสต์ : o-iambear
o-iambear@hotmail.com
31-07-2012 / 05:41:06
 
Tag :

ตอนที่    สถานีปลายทาง

 

          ตุ่นเอาหน้าแนบขอบหน้าต่างรถไฟ ลมเย็นยามเช้าตรู่ทำให้เขาสดชื่นขึ้นบ้าง ผิดกับเมื่อคืนซึ่งอากาศอบอ้าวแถมยังต้องนั่งขดตัวบนเก้าอี้ไม้ ที่มีเสี้ยนโผล่คอยทิ่มเนื้อนับว่าเป็นความทรมานกายไม่น้อยทีเด ียว 

ตอนแรกตุ่นกะจะปูกระดาษหนังสือพิมพ์บนพื้นรถไฟนอนอย่างคนอื่น แต่พอนึกได้ว่าอาจมีตัวแปลกปลอมคลานกระดืบๆมาตามพื้น ตุ่นกลับเปลี่ยนใจทันที ภาพชวนหลอนเกี่ยวกับแมลงตัวจ้อยซึ่งอาจชอนไชเข้ารูหูหรือช่องจม ูกอย่างเคยดูในหนังย้อนย้ำความคิดให้ขวัญผวา เขาจำได้ว่าพวกมันจะฝังร่างในตัวคน วางไข่นับร้อยนับพันเพื่อฝักเป็นตัวอ่อน วันดีคืนดีก็โผล่ออกมาจากทางปากเป็นตัวประหลาดสุดสยอง ตุ่นเสียวสันหลังวาบขนลุกซู่  ดังนั้นการขดตัวเก็บขาหมุดศีรษะใต้เสื้อคลุมบนม้านั่งดูจะเป็นท างออกที่ดีเพราะไม่ต้องเสี่ยงภัยกับปีศาจตัวจิ๋ว

 

กระทั่งเช้าความคิดพิลึกยังคงเกาะติดอยู่ในหัวตุ่น บางทีเขาก็คาดหวังให้รถไฟขบวนนี้แล่นถึงเมืองอันไกลโพ้นผ่านเข้ าไปยังโพรงลึกลับเมืองของหมอผี แม่มด ภูตพรายดุร้ายแอบซ่อนคอยจับผู้คนที่ผลัดหลง

เข้าไป วาบความคิดนั้นทำให้ตุ่นต้องชะเง้อคอยาวมองนอกหน้าต่าง เขาพยายามจดจำทุกสิ่งที่ตามองเห็นเผื่อว่ามันจะทำให้เขาสามารถห าทางย้อนคืนถิ่นเดิมได้    

 

 ตุ่นปล่อยให้แสงแดดอาบท่อนแขนจนลามถึงใบหน้าอยู่นาน   กระทั่งไม่อาจทนความร้อนได้อีกเพราะตาพร่าหน้ามืด   เขาจึงต้องถอยออกจากที่ตั้งอย่างจำใจ  ตุ่นล้วงสมุดวาดเขียนเล่มเล็กและดินสอออกมาจากกระเป๋าส่วนตัว  ร่างภาพที่เห็น  เติมแต่งตามจินตนาการ  เงาต้นไม้ที่ทอดตัวยาวเขาทำให้มีขาจำนวนมากคล้ายแมงมุมกำลังวิ่ งไล่รถไฟ  ส่วนอุโมงค์ที่ลอดผ่านชั่วครู่ซึ่งมีแสงดวงอาทิตย์มัวสลัวส่องผ ่านพอให้มองเห็นบางสิ่งที่หลบซ่อนอยู่   เขาวาดค้างคาวฝูงใหญ่เกาะตามผนัง มีกรงเล็บแหลมเขี้ยวยาว ดวงตากลมโต ครั้นพอถึงสะพานเหล็กที่พาดข้ามแม่น้ำสายสีเขียวเข้ม ทำให้ตุ่นนึกถึงสิ่งมีชีวิตจำพวกหนึ่ง

ขึ้นมา เขาออกแรงมือเขียนภาพมนุษย์ที่มีกายครึ่งล่างอย่างปลากำลังแหวก ว่ายท้องน้ำอย่างสุขใจ

 

…………………

 

          สถานีปลายทางของเด็กชายตุ่น คือแนวเขตจังหวัดตอนบนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือกับประเทศเพื่อน บ้านซึ่งกั้นกลางด้วยสายแม่น้ำโขง

ที่นั้น ในเบื้องลึกลงไปใต้ผืนป่ากว้างใหญ่ยังมีดินแดนหนึ่งซึ่งรอคอยกา รมาถึงของผู้กล้าดั่งคำทำนายซึ่งกล่าวไว้

 

 

ในยาม เช้าใดที่ดวงจันทร์เคลื่อนผ่านดวงอาทิตย์จนบดบังแสงสว่างบนให้ท ้องฟ้ามืดมิด จะเกิด

ดวงไฟจากโลกใต้พิภพล่อยลอยสู่เมืองมนุษย์ นั่นคือสัญญาณนำทางให้แก่ผู้กล้าเดินทางเข้าไปในป่าแห่งความมืด เพื่อล้างอาถรรพ์คำสาปร้ายให้สิ้นไปจากดินแดนเบื้องล่างนี้และค ืนวันเวลาแห่งความสุขให้กลับมาดังเดิม

 

             ภายในห้องเพดานโล่งซึ่งเผยให้เห็นผืนฟ้ากว้างใหญ่ หญิงชราอายุหลายร้อยปี  พัลวันอยู่ระหว่างหม้อต้มยาซึ่งโชยกลิ่นหอมอบอวลกับต้นไม้สูงที ่มีแสงสว่างระยิบระยับ   นางคอยชะเง้อคอมองเด็กน้อยที่นอนอยู่ในเปลือกหอยทิพย์เปลวิเศษซ ึ่งลอยสูงเหนือพื้นดิน ที่กวัดไกวเคลื่อนซ้ายทีขวาทีพอให้เขาหลับไหลไม่กวนใจ

 

หิ่งห้อยนับสิบตัวบินว่อนให้ไออุ่นทั้งขับไล่สัตว์อื่นๆที่หมาย ไต่ตอมกายขาวผุดผาดนั้น เสียงอ้อแอ้จากร่างเล็กมักจะดังขึ้นในยามที่หญิงชราวุ่นอยู่กับ งานสำคัญเสียทุกที  พลอยให้ต้องวางลงมือแล้วค่อยใช้ไม้เท้าซึ่งใหญ่เกินตัวพยุงร่าง เดินเขยกโขยกมาประคบประหงมเจ้าตัวน้อย    ทั้งเช็ดตัวจับพลิกนอนให้อยู่ในท่าสบาย พอเขาเคลิ้มตาปรือ นางจึงหันกลับเพื่อทำงานที่ค้างไว้ทว่าลับหลังได้ประเดี๋ยวเสีย งโยเยก็กรีดก้องอีก หญิงชราบ่นอุบอิบถอนหายใจเหนื่อยอ่อนจากนั้นจึงตั้งจิต  โอมเพี้ยงเป่าลมเย็นแล่นลิ่วพรมลงบนเจ้าตัวเล็ก  ร่างนั้นค่อยเปิดเปลือกตาทีละนิด  ก่อนจะขยับตัวผุดลุกนั่งตามด้วยเสียงอ้อแอ้ชอบใจ    

 

             เจ้ากวนย่าใช่ไหม  ซนอย่างนี้ไม่เป็นอันทำงานพอดี  นางพูดจบก็หันหน้ามองหม้อต้ม ยามนั้นเกิดไอน้ำสีทองสุกสว่างพวยพุ่ง  หญิงชรากุมอกตนเองด้วยความดีใจจนลืมตัวทิ้งไม้เท้าลง นางจ้ำอ้าวว่อง

ไวรุดถึงหม้อดินเผาลายเขียนสีเพื่อเพ่งพิศผืนน้ำซึ่งกระเพื่อมไ หว ดวงตาที่เคยเห็นลางเลือนกับมองภาพกระจ่างชัด

 

          โอ้…ข้ารับรู้ได้ถึงพลังของหัวใจอันแกล้วกล้า เขาผู้นั้นกำลังจะเดินทางมาถึงในไม่ช้านี้แล้ว” หญิงชราเผยยิ้มเปี่ยมสุข รำฟ้อนขับเอื้อนเพลงอวยพรสู่ขวัญให้แก่ดินแดนของตน เสียงแหบพร่าตื้นตันใจส่งต่อถึงทารกประกบมือเข้าหากันคอยให้จัง หวะ เด็กน้อยเอี้ยวตัวหมุนบางสิ่งซึ่งโผล่พ้นออกมาจากด้านหลังเหนือ บั้นเอวสะบัดโบกเกล็ดสีเงินล้อแสงหิ่งห้อยที่วูบวาบชวนฉงน

 

……………

 

  รถไฟเทียบชานชลาผู้โดยสารต่างทยอยเดินลง  พ่อค้า แม่ค้าพากันวิ่งกรูหอบหิ้ว ไก่ย่าง

ข้าวเหนียว  ผลไม้สด เครื่องดื่มชูกำลัง ตะโกนร้องเรียกลูกค้าไม่ขาดปาก 

 ตุ่นหันหน้ามองแม่ที่กำลังแก้หนังยางรัดผมออก แม่สางผมด้วยมือแล้วปล่อยให้มันสยายพลิ้วตามแรงลมยามเช้า  กลิ่นหอมจากเรือนผมและตัวแม่ลอยเข้าจมูก  ตุ่นอยากเข้าไปกอดแม่แต่เขาก็อายสายตาคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม   จึงได้แต่จ้องมองแม่อยู่อย่างนั้น

 

             สถานีข้างหน้าก็ถึงแล้ว ….อย่ามัวแต่เล่นอยู่เก็บของเร็วตุ่น

          ไม่ได้เล่น……ผมวาดทางกลับบ้านต่างหากละ

          พูดเพ้อเจ้ออีกแล้วนะ  นี่คงจำมาจากหนังอีกล่ะซิ  พ่อแกน่ะตัวดีชอบสอนแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง

          ก็แม่ไม่ชอบดูเอง..อิจฉาผมกับพ่อ ใช่ไหม รู้ทันหรอก

          อย่ามาพูดมาก..เก็บของให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้เลยก่อนที่จะถูกฝ่ามือ

          แม่.ใจร้าย  ตุ่นหดคอหลบมารดา

             ฮื้ออยากจะโดนนักใช่ไหม   แม่เงื้อท่าเตรียมจะลงแรง  เด็กชายปากสั่นหน้าเสีย  ได้แต่ก้มหน้าเก็บของเข้ากระเป๋า   เขาไม่รู้ว่าตัวเองนั่นควรจะเศร้ารึเสียใจกันแน่

 

          เสียงระฆังกังวานใสแว่วดังมาแต่ไกล แม่ฉุดแขนตุ่นสั่งให้ก้าวตาม เด็กชายเดินอ้อยอิ่งอย่างเคย  แวบหนึ่งเขาสัมผัสได้ถึงความพิเศษที่ไม่เคยพบพานมาก่อน ตุ่นกวาดสายตามองแทบทุกสิ่งที่เคลื่อนไหว   รถโดยสารคันใหญ่เร่งเครื่องเสียงดัง ผู้คนเดินขวักไขว่สวนกันไปมาเร่งรีบในหนทางของตน

 

          ตุ่นมองไปที่วงเวียนน้ำพุเล็กๆ ตรงหน้า  แม่ค้าหาบขนมหวาน จัดของขายไว้ในกระจาดสวยงามละลานตา ฝอยทอง ตะโก้ หม้อแกง ข้าวต้มมัด คืออาหารตาที่ดูเพลินอิ่มอกอิ่มใจสำหรับคอของหวานอย่างตุ่นเอาม ากๆ เด็กชายผินหน้ามองผึ้งที่บินว่อนวนเวียนเหนือไม้คาน เขาคิดว่าพวกมันก็คงไม่ต่างจากตนนัก  ด้วยคงอยากจะลิ้มความอร่อยที่แทบจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว

          แม่พาตุ่นมายืนรอที่ใต้ต้นสน บริเวณนั้นมีร้านตัดผมผู้ชาย  เรียงต่อแถวกันยาวสุดถนน  คนขี่สามล้อถีบผลุบเข้าโผล่ออกร้านขายของชำที่มีขวดโหลยาดองตั้ งอยู่  พวกเขาสรวลเสเฮฮา  ครึกครื้น  ตุ่นไม่คุ้นในคำพูดภาษาถิ่นของคนพื้นที่ซึ่งต่างพูดจาห้วนๆ บ้างก็ตะโกนโหวกเหวก

 

          รออยู่ไม่นานตากับยายก็เดินมา  แม่ยกมือไหว้ท่านทั้งสองแล้วบอกให้ตุ่นทำตาม เขาพนมมือพร้อมกับโค้งศีรษะลงน้อยๆ   ช่วงนั้นเองที่ตุ่นเหลือบเห็นข้างหลังยายว่ามีเด็กผู้หญิงตัวเล ็กๆ ผมยาวถักเปีย

เยี่ยมหน้าโผล่มามองเขา  เด็กหญิงใส่แว่นตากรอบสีชมพูอยู่บนใบหน้าเสี้ยมแหลมยับย่นที่ส่ ออาการงัวเงียคล้ายว่าพึ่งจะถูกปลุกให้ตื่น   

ตุ่นหลบหน้ายายด้วยออกจะหวาดๆ เพราะยายทำหน้านิ่งไม่ยิ้มแย้ม เรียกได้ว่าแม่ถอดแบบมาจากยายไม่ผิดเพี้ยน  เขาไม่ชอบสีหน้าอย่างนี้เลยมันทำให้หายใจติดขัด  ส่วนตาก็ได้หัวเราะฮึๆ  ในลำคอ  เป็นเวลานั้นเองที่เขากลัวขึ้นมาจับจิต ตุ่นอยากให้วันนี้เป็นแค่เพียงความฝัน เผื่อว่าพรุ่งนี้เขาจะตื่นขึ้นมาอยู่ที่บ้านหลังเดิม

ตาถือกระเป๋าเดินนำทุกคน มียายคอยเอ็ดเด็กหญิงตัวเล็กรั้งท้าย เพราะเธองอแงวิ่งวุ่นไม่ยอม

อยู่นิ่ง ชี้มือจะเอานั่นนี้ตามทางที่เดินผ่าน เธอเป็นเจ้าของเสียงแหลมแสบแก้วหู แถมยังคุยจ้อตลอดเวลา

ชวนให้ตุ่นหงุดหงิดรำคาญ โชคดีที่ยายไม่ยอมตามใจแถมยังทำมือยกขึ้นจะตีอย่างที่แม่ชอบทำก ับเขาเมื่อดื้อหรือรั้นเอาแต่ใจ   ตุ่นอดขำไม่ได้ที่เด็กหญิงคนนั้นหน้าจ๋อยหุบยิ้ม ในใจก็นึกสงสารแต่อย่างว่าเด็กซนต้องเจอไม้แข็งเสียบ้าง

  ตานำทางไปที่รถกระบะตอนเดียวสีเขียวหัวเป็ดที่จอดอยู่ด้านข้างต ลาดสด เมื่อเดินมาถึงรถตุ่นได้ยินเสียงเธอดังมาจากข้างหลัง  เสียงนั้นทำให้ตุ่นตาลุกวาว ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันหันไปประจันหน้าเด็กหญิง

 

          ยาย ลูกป้าเหรอ   ทำไมอ้วนจัง

“………” ตุ่นกำหมัดแน่น ปากขยับจะพูดแต่แม่รู้ทันฉุดแขนให้ขึ้นไปนั่งบนกระบะหลังท้ายรถ เสียก่อน

แม่เด็กเตี้ยนั่นใคร เขาโมโหจนลมออกหูเค้นเสียงต่ำพูด

อย่าว่าน้องอย่างนั้นสิตุ่น

แม่ก็ดูสิ .เด็กอะไรไม่รู้แก่แดด ตัวเล็กนิดเดียวแต่ใส่แว่นหนาเตอะ ตุ่นแสดงอาการไม่ชอบพอเด็กหญิงจนตัวสั่น

ถ้าไม่หยุดพูด!!เดี๋ยวแม่จะหยิกให้เนื้อเขียวเลย

โอ๊ยแม่อย่าผมเจ็บเด็กชายหลับตา เกร็งตัวหายใจถี่ แม้จะกลัวแม่อยู่มาก แต่มันคงไม่เท่ากับความอับอายที่จะถูกทำโทษต่อหน้าเด็กผู้หญิงจ อมกวน   ตุ่นยกมือปัดป้องส่ายหัวร้องลั่นทั้งที่แม่ไม่ทันได้ทำอะไรเขาด ้วยซ้ำ

 

เด็กชายนั่งกระบะหลังคนเดียว ตุ่นมองไปที่ด้านหน้าตัวเก๋งรถพอดีที่เด็กหญิงคนนั้นเอาหน้าแนบ กระจกหลัง เธอเย้าแหย่โหมไฟอารมณ์เคืองของตุ่นด้วยการทำผีหลอกแลบลิ้นปิ้น ตาใส่อย่างสนุกสนานเขา

ขบกรามหายใจแรงจนจมูกโต ตุ่นยิงฟันทำเสียงขู่ แฮ่ๆ หรี่ตาเล็กแล้วพูดในใจว่าเดี๋ยวเหอะยายตัวเปี๊ยกรับรองได้เจอดีแน่

 



Edited by o-iambear on 30 June 2007 เวลา 19:09


__________________
เขมปัณณ์   สิปปกรณ์+แพรใจ

ความคิดเห็น 1

สนุกมากค่ะ smileysmiley

 

ชื่อผู้โพสต์ : testAm
ying_hunter@hotmail.com
06-04-2013 / 07:45:40

แสดงความคิดเห็น
กติกาแสดงความคิดเห็น
เขียนข้อความ
ชื่อผู้ใช้/อีเมล :  
รหัสผ่าน :